ไข้อีดำอีแดง scarlet fever

ไข้อีดำอีแดง หรือไข้ดำแดง scarlet fever เป็นโรคติดเชื้อแบคทีเรียที่เกิดจากเชื้อแบคทีเรียแกรมบวก (gram positive bacteria) กลุ่มสเตร็ปโตคอคคัส Streptococcus pyogenes (ใกล้เคียงกับเชื้อคออักเสบที่เราเจอบ่อย ) ซึ่งอาการแสดงนอกจากจะมีคออักเสบแล้ว ยังมีลักษณะผื่น ซึ่งผื่นนี้จะเกิดจากเชื้อหลั่งพิษหรือ toxin ที่เรียกว่า streptococcus pyogenes exotoxins A,B,C ซึ่งแต่ก่อนเรียกว่า Erythrogenic หรือ Scarlet fever toxins
ทฤษฎีการเกิดผื่นของไข้อีดำอีแดง หรือไข้ดำแดง แต่ก่อนเชื่อว่าเพราะร่างกายขาดภูมิต่อพิษที่เกิดผื่น แต่ปัจจุบัน พบว่า เกิดจากภูมิคุ้มกันเกินหรือ hypersensitivityต่อพิษนั้น

อาการและอาการแสดงของไข้ดำแดง scarlet fever

อาการเหมือนกับคออักเสบ มีเจ็บคอ ไข้ แต่จะเริ่มมีผื่นขึ้น ในวันที่สองของอาการเจ็บคอ ลักษณะผื่นแดง กระจายตามตัว อาจไปที่แขนขาแต่ไม่ไปที่มือเท้า ลักษณะผื่นเล็ก คลำดูผิวจะสากหยาบๆ อาการแสดงอื่นๆที่พบร่วมคือ รอบๆปากซีด (circumoral pallor) ลิ้นแดงจุดๆคล้ายสตรอเบอรรี่ (strawberry tongue) ผื่นที่ข้อพับแขนขาจะเด่นเห็นรวมเป็นเส้นเรียก Pastia line

ผื่นจะลดและหายไปภายใน 6-8 วันและอาจตามมาด้วยอาการมือเท้าลอก

การวินิจฉัยแยกโรค scarlet fever

ต้องแยกออกจากไข้และผื่นชนิดอื่นเช่น หัด หัดเยอรมัน โรคคาวาซากิ (kawasaki’s disease) แพ้ยา , toxic shock syndrome และไวรัสที่มีผื่นชนิดอื่นๆ

การรักษาโรคไข้อีดำอีแดง

รักษาโดยยาปฏิชีวนะ โรคไข้ดำแดง ตอบสนองดีต่อยาในกลุ่มเพนนิซิลลิน เช่น อม๊อกซี่ หรือยาในกลุ่มอริโธรมัยซีน แต่มีรายงานการระบาดของเชื้อดื้อยาประปราย

About the Author